|
متحدو
یکپارچه علیه تعرض جمهوری اسلامی به رهبران کارگری به مقابله
برخیزیم
فرهاد شعبانی
سایت افق انقلاب
بنا به خبری از ستاد تبلیغات و اطلاع رسانی سندیکای شرکت واحد
تهران، سحرگاه روز پجشنبه اول دی ماه 1384 برابر با بیست ودوم
دسامبر 2005 میلادی، عده ای از آدم ربایان وزارت اطلاعات جمهوری
اسلامی، به دستور قاضی مرتضوی، دادستان کل تهران آقای منصور اسانلو
رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد تهران را دستگیر و به نقطه
نامعلومی منتقل کرده اند. آدم ربایان در جریان این حمله وحشیانه به
تفتیش منزل ایشان نیز پرداخته اند.
همزمان با این عملیات، واحدهای دیگر وزارت اطلاعات دیگر اعضای
هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران که در میان آنها،
آقایان ناصر غلامی، عباس کودکی، ابراهیم مددی نیز دیده می شوند
دستگیر و زندانی کرده اند. همچنین دفتر این سندیکا در میدان حسن
آباد، خیابان خیام را پلمب کرده اند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری، شمار کارگران دستگیر شده را
هشت نفر و اتهامات آنها را ایجاد سندیکای غیرقانونی و اغتشاش
اعلام کرده است.
تا آنجائیکه به جنبش کارگری برمیگردد، این دومین تعرض جمهوری
اسلامی به فعالین این جنبش در دو ماه گذشته است. صدور احکام زندان
و تبعید برای دستگیر شدگان اول ماه مه سقز اولین و دستگیری رئیس و
اعضای هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد دومین آن است.
اما تا آنجائیکه به سندیکای کارگران شرکت واحد برمی گردد، این
سومین یورش چماق بدستان رژیم اسلامی به این سندیکا طی 8 ماه گذشته
است. بار اول روز دوشنبه 19 اردیبهشت شماری از عوامل چاقو کش
نهادهای ضد کارگری بنام خانه کارگر و شوراهای اسلامی به جلسه
اعضای هئیت موسس سندیکای شرکت واحد یورش برده، به غارت اموال این
سندیکا پرداخته و اعضای هئیت موسس را با چاقو مورد حمله قراردادند.
در جریان آن حمله منصور اسانلو رئیس کنونی این سندیکا زیر ضربات
آنها از ناحیه زبان و گردن مجروح و به بیمارستان منتقل شد. در میان
مهاجمینِ مسلح به چاقو مزدورانی چون حسن صادقی رئیس هئیت مدیره
کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار، احمد پنجکی رئیس هئیت
مدیره کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران و اکبر عیوضی
از خانه کارگر و شماری از نیروی انتظامی دیده می شدند.
روز پنج شنبه 12 خرداد نیز یکبار دیگر عده ای از همین قماش با
کوکتل مولوتوف به سندیکای کارگران شرکت واحد در محل سندیکای
کارگران خباز حمله کردند.
حملات پی در پی عوامل خانه ضد کارگر و شوراهای اسلامی به سندیکا و
فعالین آن با اعتراض و مقاومت کارگران روبرو شد و آنها در یکی از
جلسات خود سوگند یاد کرده بودند که تا پای جان برای تشکیل سندیکای
مستقل خود ایستادگی نمایند.
خبر دیگری حاکی از آن است که تعدادی از اعضای سندیکا و دیگر
کارگران شرکت واحد قصد دارند روز شنبه سوم دی ماه راس ساعت 9 صبح
درمقابل دفتر سندیکا تجمع کرده و دستگیری رهبران خود را مورد
اعتراض قرار دهند.
پرسش اینجاست، چرا همه نهادهای ضد کارگری رژیم و دستگاههای امنتی و
قوه قضائیه اش بسیج شده و این چنین هیستریک به این شکلهای نوپای
کارگری یورش می برند؟ ترس آنها از چیست؟ چکار باید کرد؟
مدتهاست که جنبش کارگری در همه قلمروها در جهت تعریف مجدد هویت خود
گام برداشته است. مدتهاست که مبارزات صنفی و سیاسی کارگران علیرغم
تدافعی بودنش نه تنها رژیم و کارفرمایان بلکه نهادهای زرد دولتی را
نیز به مصاف طلبیده است.
مدتهاست که رهبران عملی کارگران با تشخیص درست شرایط و با تحمل رنج
های فراوان گام در قلمرو ممنوعه ایجاد تشکلهای مستقل کارگری نهاده
و خطوط قرمز را درنوردیده اند.
و مدتهاست که رهبران و فعالین جنبش کارگری در ایران رو به مجامع و
نهادهای کارگری در سطح بین
المللی و رهبران شناخته شده این نهادها مستقیما" و بنام خود سخن می
گویند و پاسخ دریافت می کنند. و در شرایط دشوار مورد حمایت و
پشتیبانی آنها قرار می گیرند.
شکل گیری تشکلهای مستقل کارگری و اقدامات کارگران در این زمینه،
تداوم این حرکت و گامهای پیروزمندانه دراین راستاست. بدون شک با پا
گرفتن این تشکلها دم و دستگاه خانه کارگر و شوراهای اسلامی تخته
خواهد شد و آنها دیگر نمی توانند نه در مجامع بین المللی و نه در
بعد داخلی خود را نماینده کارگران جا بزنند. مضاف براین ایجاد
تشکلهای مستقل کارگری سرآغاز دور جدیدی در حیات سیاسی طبقه کارگر
ایران در این دوره است. این آن هراسی است که سراپای رژیم را
فراگرفته است.
با علم به این، حمله چماقداران خانه ضد کارگر و شوراهای اسلامی به
سندیکای شرکت واحد. صدور احکام زندان و تبعید برای دستگیر شدگان
اول ماه مه سقز توسط بیدادگاههای رژیم، و شبیخون آدم ربایان وزارت
اطلاعات و دستگیری اعضای هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد در عملیاتی
هماهنگ واکنشی قابل انتظار
و ناشی از این کابوس است.
اما طبیعی است که مقاومت کارگران در مقابل این تعرضات پاسداران
سرمایه تنها تلاش برای بقاء نیست، بلکه عرصه ای از مبارزه و
رویاروئی کار و وسرمایه است.
بنابراین کارگران در داخل و دوستداران طبقه کارگر در خارج از
مرزهای ایران به مقابله برخواهند خواست همانطوریکه تاکنون چنین
کرده اند. صدور حکم زندان برای دستگیر شدگان اول ماه مه سقز، در
داخل وخارج از کشور موجی از اعتراض را بدنبال داشت. بسیاری از
کارگران و آزادیخواهان در داخل کشور در اشکال مناسب و متنوع
اعتراض خود به صدور احکام را به نمایش گذاشتند. آن مبارزه بستری شد
برای ایجاد یک سری تشکل که خود دستاوردی است. در خارج از کشور هم
فعالین چپ و کمونیست توانستند اتحادیه های کارگری در سطح بین
المللی را به حمایت از دستگیر شدگان اول ماه مه تشویق و ترغیب
کنند. دهها نامه اعتراضی بسوی سفارتخانه های ایران و دفتر احمدی
نژاد سرازیر شد و رسانه های گروهی بین المللی فارسی زبان خبر برخی
از حمایتها را منعکس کردند. این بار نیز باید چنین شود. مبارزه
برای آزادی دستگیرشدگان سندیکای کارگران شرکت واحد باید به ظرفی
برای وحدت و یکپارچگی طبقه کارگر ایران تبدیل شود. همان حمایتی که
از دستگیر شدگان اول مه صورت گرفت باید از منصور اسانلو و یارانش
صورت گیرد. همان چتر حمایتی که برای دستگیر شدگان اول ماه مه ایجاد
شد باید برای دفاع از دستگیرشدگان سندیکای کارگران شرکت واحد ایجاد
شود. تنها ایجاد سنگری واحد که هویتی جنبشی و کارگری داشته باشد می
تواند رژیم جمهوری اسلامی را به عقب نشینی وادارد.
بنطر می رسد جمهوری اسلامی برای محروم کردن دستگیر شدگان شرکت واحد
از حمایتهای بین المللی زمان مناسبی را برای دستگیری انتخاب کرده
باشد، آنها بر این تصورند که با آغاز تعطیلات کریسمس نهادهای
کارگری در سطح بین المللی تعطیل و نیمه تعطیل خواهند بود، لذا
موضوع دستگیریها روی آنتن ها نخواهد رفت و حمایت ها گسترده نخواهد
بود. بر فعالین چپ و کمونیست و دوستداران طبقه کارگر در خارج از
کشور است که نگذارند جمهوری اسلامی این فرصت را غنیمت بشمارد و از
آن استفاده کند. ضروریست که کمپین های اعتراضی از همین امروز به
جریان بیفتد. انتقادات و خرده اختلافات صفوف طبقه کارگر و طرفداران
جنبش کارگری نباید بر آغاز یک حرکت عمومی و یکپارچه در دفاع از
دستگیر شدگان سندیکای شرکت واحد سایه بیافکند. ما باید همصدا و
متحد به حمایت از کارگران دستگیر شده بر خیزیم. حق اعتصاب و آزادی
تشکل حق کارگران است . آزادی بدون قید و شرط دستگیر شدگان خواست
ما، عقب نشینی جمهوری اسلامی پیشروی ماست. بکوشیم این پیش روی را
هم به ثبت برسانیم.
سایت افق انقلاب
|
